Najmłodsi pracownicy są skupieni na sobie. Koncentrują się na prawidłowym wykonaniu zadania, ale nie wychodzą poza swój obszar obowiązków, nie pytają „co jeszcze mógłbym zrobić?”.

Pierwsze prace są dla nich narzędziem do zarabiania pieniędzy, a nie początkiem kariery zawodowej. Stąd system motywacyjny młodych pracowników powinien być oparty na zapewnieniu im doraźnych korzyści, np. w postaci bonów, dodatkowych dni wolnych itp.

Na ich szacunek trzeba sobie zasłużyć, lecz są lojalni dla liderów, którzy potrafią połączyć rolę opiekuńczego, a zarazem wymagającego szefa. Tacy pracownicy niechętnie zostają po godzinach, zależy im na równowadze życia prywatnego i zawodowego. To się chwali. Wiedzą, że nic nie jest dane raz na zawsze. Dlatego nie oczekuj, że poświęcą się wyłącznie pracy.

Większość młodych pracowników uważa, że pracodawca ma szczęście, że zatrudnia właśnie ich, a nawet mógłby się od nich czegoś nauczyć. Problemem jest brak chęci do poszerzania wiedzy, nieumiejętność przyjęcia informacji zwrotnej i przyznania się do winy w wyniku popełnionego błędu.

Kolejną cechą jest przecenianie swojej wartości na rynku pracy. Lista oczekiwań młodego pracownika jest długa, jednak nieadekwatna do poziomu wiedzy i umiejętności zarobienia dla pracodawcy pieniędzy wyłożonych na jego pracę z nawiązką. W zamian za bezpieczne i stałe miejsce pracy, pracownik powinien zarobić na swoją wypłatę, koszty utrzymania stanowiska pracy i pieniądze dla szefa. Pracownicy oczekują docenienia ich pracy i dobrej atmosfery. Jednak pracodawca nie powinien oczekiwać od młodych pracowników zbytniej lojalności, bo w ciągu kilku lat zmieniają ją zazwyczaj parę razy.

Brak dyscypliny i bałaganiarstwo to jedne z problemów, z którymi muszą się zmierzyć pracodawcy zatrudniające młode osoby. Często zdarza im się lekceważyć zasady BHP, nie starają się zrozumieć, że jak każde zasady czemuś służą. Młode osoby angażują się w pracę, chcą mieć decydujący głos w podejmowanych decyzjach, za czym jednak nie idą ich umiejętności. Są dobrze wyedukowani, chętnie inwestują w siebie, lecz nie są specjalistami w żadnej dziedzinie. Ich zakres wiedzy jest szeroki, ale znacznie płytszy niż pracowników z dłuższym stażem pracy. Gubią się jednak często w codziennych obowiązkach i podstawowych zadaniach.

Młodzi pracownicy mają często braki w znajomości zasad savoir vivre’u. Nie rozumieją jaki wpływ ma ich wygląd czy etykieta zachowania na postrzeganie firmy na zewnątrz.

Ich stanowisko w wielu kwestiach jest roszczeniowe, ponieważ mają opóźniony start w dorosłość. Później zakładają rodziny i dłużej się kształcą, odkładając dorosłe życie na przyszłość.

Autor: Joanna Mielniczuk